Tener que + infinitivo
Odmieniony czasownik tener połączony za pomocą 'que' z bezokolicznikiem to konstrukcja wyrażająca konieczność, obowiązek, powinność- czyli po prostu: musieć coś zrobić.
Tengo que estudiar mañana tengo un examen.
Tienes que venir a mi fiesta.
Carlos tiene que levantarse temprano.
Tenemos que hablar.
Tenéis que ayudarme.
Tienen que trabajar.
W zdaniu przeczącym wyrażamy brak konieczności (nie zakaz).
No tienes que comprarme nada.
No tenemos que trabajar mañana.
No tengo que estudiar ya lo sé todo para el examen.
Jak w każdej konstrukcji składającej się z przynajmniej dwóch czasowników możemy wybrać miejsce gdzie wstawimy zaimki.
Tienes que ducharte. albo Te tienes que duchar.
Deber + infinitivo
Zamiast 'tener que' możemy również użyć konstrukcji deber+bezokolicznik, w bardzo zbliżonym znaczeniu. Jedyna różnica w zdaniu twierdzącym jest taka, że używając 'deber' mamy na myśli coś co zależy od nas samych, obowiązek, do którego sami się poczuwamy, a przy 'tener que' nie mamy wyboru.
Tengo que estudiar. i Debo estudiar. mają właściwie to samo znaczenie, tylko w pierwszym przypadku uważamy, że zmusza nas coś lub ktoś, w drugim. obowiązek narzucamy sobie sami, co nie stanowi większej różnicy.
Jeszcze bardziej widać to przy udzielaniu rad, gdzie w ogóle nie ma znaczenia czy użyjemy 'deber' czy 'tener que'.
Tienes que ir al médico./ Debes ir al médico.
Trochę inaczej wygląda to przy przeczeniach. Podczas gdy za pomocą 'no tener que' wyrażaliśmy brak konieczności, 'no deber' oznacza raczej zakaz, lub sugestię o nie robieniu czegoś (nie możesz, nie powinieneś).
No debes fumar aquí. Nie możesz tu palić.
No debes comer tanto. Nie powinieneś tyle jeść.
No tengo que trabajar mañana. Nie muszę jutro pracować.
No debo trabajar mañana. Nie mogę albo nie powinnam jutro pracować (np. z powodów religijnych) ale w zależności od kontekstu może też oznaczać: 'nie muszę'.
Haber que + infinitivo
'Haber que' lub po prostu 'hay que', jako że haber i tak ma tylko jedną formę odmiany. Hay que + bezokolicznik to bezosobowa kostrukcja również wyrażająca konieczność, powinność, obowiązek, ale nie skierowana do konkretnej osoby.
Hay que beber agua. - Trzeba pić wodę.
Hay que salir con el perro. - Trzeba wyjść z psem.
Hay que hacer la compra. - Trzeba zrobić zakupy.
Przy tej konstrukcji zaimki stawiamy tylko na końcu.
Hay que acostarse temprano. - Trzeba się wcześnie kłaść.
Hay que decirle la verdad. - Trzeba mu powiedzieć prawdę.
Przy przeczeniu, możemy rozumieć tę konstrukcję na dwa sposoby, może ona pełnić zarówno funkcję 'nie trzeba' jak i 'nie wolno'.
No hay que limpiar. - Nie trzeba sprzątać (bo np. zrobi to ktoś za nas)
No hay que mentir. - Nie ma potrzeby lub nie powinno się/nie wolno kłamać