top of page

Imperfecto-
czas przeszły niedokonany

Budowa

Czas imperfecto ma wyjątkowo prostą odmianę.

Jeden wzór odmiany stosujemy do czasowników zakończonych na -ar; jego końcówki to:

-aba

-abas

-aba

-ábamos

-abais

-aban

Czasownik estar, który jest w tym czasie regularny odmienia się więc następująco:

 

estaba

estabas

estaba

estábamos

estabais

estaban

Czasowniki zakończone na -er oraz -ir przyjmują końcówki:

 

-ía

-ías

-ía

-íamos

-íais

-ían

Tener i venir odmieniają się więc tak:

tenía                   venía

tenías                 venías

tenía                   venía

teníamos           veníamos

teníais                 veníais

tenían                  venían

W czasie imperfecto mamy tylko trzy czasowniki nieregularne:

ser  

era

eras   

era 

éramos 

erais  

eran

 

ir 

iba

ibas

iba

íbamos

ibais

iban

 

ver 

veía

veías

veía

veíamos

veíais

veían

Użycie

Imperfecto jest czasem niedokonanym, używamy go więc do:

  • opisów, czyli stanów jakie zastaliśmy w danym miejscu, które trwały, kiedy je obserwowaliśmy, a nie wydarzeń, które rozegrały się na naszych oczach

La casa era grande y oscura, tenía una valla rota.

ale:

Un hombre alto y delgado salió de la casa.

  • zwyczajów w przeszłości, czynności, które się powtarzały lub stany, które trwały i uważamy je za zwyczajowe, a nie chwilowe (często będą się przy nich pojawiały określenia częstotliwości)  

Cuando vivía en Málaga iba todos los días a la playa.

ale:

Cuando estuve en París vi el Luvre.

  • okoliczności, czyli przyczyn, które spowodowały jakieś wydarzenie, kiedy się z czegoś tłumaczymy (często z zastosowaniem porque lub es que)

No fui a la fiesta porque no tenía ganas.

No compré verduras, es que no llevaba dinero.

  • dłuższych czynności, które zostały przerwane przez krótsze

Cuando corría por el parque empezó a llover.

Cuando veías la tele se quemó la tortilla.

  • dwóch lub więcej czynności rozgrywających się jednocześnie (jest to również opis)

Cuando yo limpiaba la casa, los niños jugaban en el patio.

  • z czasownikami typu ir, pensar, querer wyrazamy zamiar, zamysł, który najczęściej nie został zrealizowany

Iba a preparar la comida pero al final llegué demasiado tarde.

Quería comprarte algo para tu cumpleaños pero se me olvidó.

Nie używamy imperfecto kiedy:

  • stosujemy czasownik gustar (i podobne) do ocenienia konkretnej rzeczy, która nie wyraża zwyczaju:

No me gustó la película de ayer. 

Vi la exposición y me encantó.

¿Te gustó el vestido que llevaba Blanca?

  • mówimy o zwyczaju lub zwyczajowym stanie, ale ograniczamy go jakimiś ramami czasowymi

Cuando era joven vivía en Francia.

ale

Cuando era joven viví cuatro años en Francia.

Trabajé muchos años en esta fábrica.

  • mówimy o zwyczaju, ale wspominamy konkretną ilość razy, którą został wykonany

Cuando era pequeño iba con mis padres al campo.

ale

Cuando era pequeño fui con mis padres seis veces al campo.

desolasol

©2023 wykonanie desolasol. Stworzono przy pomocy Wix.com

bottom of page