Imperfecto-
czas przeszły niedokonany
Budowa
Czas imperfecto ma wyjątkowo prostą odmianę.
Jeden wzór odmiany stosujemy do czasowników zakończonych na -ar; jego końcówki to:
-aba
-abas
-aba
-ábamos
-abais
-aban
Czasownik estar, który jest w tym czasie regularny odmienia się więc następująco:
estaba
estabas
estaba
estábamos
estabais
estaban
Czasowniki zakończone na -er oraz -ir przyjmują końcówki:
-ía
-ías
-ía
-íamos
-íais
-ían
Tener i venir odmieniają się więc tak:
tenía venía
tenías venías
tenía venía
teníamos veníamos
teníais veníais
tenían venían
W czasie imperfecto mamy tylko trzy czasowniki nieregularne:
ser
era
eras
era
éramos
erais
eran
ir
iba
ibas
iba
íbamos
ibais
iban
ver
veía
veías
veía
veíamos
veíais
veían
Użycie
Imperfecto jest czasem niedokonanym, używamy go więc do:
-
opisów, czyli stanów jakie zastaliśmy w danym miejscu, które trwały, kiedy je obserwowaliśmy, a nie wydarzeń, które rozegrały się na naszych oczach
La casa era grande y oscura, tenía una valla rota.
ale:
Un hombre alto y delgado salió de la casa.
-
zwyczajów w przeszłości, czynności, które się powtarzały lub stany, które trwały i uważamy je za zwyczajowe, a nie chwilowe (często będą się przy nich pojawiały określenia częstotliwości)
Cuando vivía en Málaga iba todos los días a la playa.
ale:
Cuando estuve en París vi el Luvre.
-
okoliczności, czyli przyczyn, które spowodowały jakieś wydarzenie, kiedy się z czegoś tłumaczymy (często z zastosowaniem porque lub es que)
No fui a la fiesta porque no tenía ganas.
No compré verduras, es que no llevaba dinero.
-
dłuższych czynności, które zostały przerwane przez krótsze
Cuando corría por el parque empezó a llover.
Cuando veías la tele se quemó la tortilla.
-
dwóch lub więcej czynności rozgrywających się jednocześnie (jest to również opis)
Cuando yo limpiaba la casa, los niños jugaban en el patio.
-
z czasownikami typu ir, pensar, querer wyrazamy zamiar, zamysł, który najczęściej nie został zrealizowany
Iba a preparar la comida pero al final llegué demasiado tarde.
Quería comprarte algo para tu cumpleaños pero se me olvidó.
Nie używamy imperfecto kiedy:
-
stosujemy czasownik gustar (i podobne) do ocenienia konkretnej rzeczy, która nie wyraża zwyczaju:
No me gustó la película de ayer.
Vi la exposición y me encantó.
¿Te gustó el vestido que llevaba Blanca?
-
mówimy o zwyczaju lub zwyczajowym stanie, ale ograniczamy go jakimiś ramami czasowymi
Cuando era joven vivía en Francia.
ale
Cuando era joven viví cuatro años en Francia.
Trabajé muchos años en esta fábrica.
-
mówimy o zwyczaju, ale wspominamy konkretną ilość razy, którą został wykonany
Cuando era pequeño iba con mis padres al campo.
ale
Cuando era pequeño fui con mis padres seis veces al campo.